Przedsiębiorca nie powinien płacić wyższego podatku od „gołej ziemi”

podatki, przedsiębiorstwo

Zgodnie z dotychczas powszechnie obowiązującą interpretacją popartą literalnym brzmienie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przedsiębiorca płacić wyższy podatek od nieruchomości, nawet jeżeli grunt w żaden sposób nie służył prowadzeniu działalności gospodarczej. Takiemu traktowaniu przedsiębiorców sprzeciwił się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z grudnia ubiegłego roku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt ) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych Gminy mogą stosować najwyższą stawkę podatku od nieruchomości wobec gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ustawowa definicja gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej każe kwalifikować jako takie zasadniczo wszelkie grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Z punktu widzenia dosłownego brzmienia definicji ustawowej znaczenie ma tylko osoba posiadająca grunt, a nie jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. W efekcie wyższy podatek od nieruchomości zostanie naliczony przedsiębiorcy posiadającemu „gołą ziemię” niż posiadaczowi takiego samego skrawka ziemi, który działalności gospodarczej nie prowadzi.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2017 r. (sygn. akt SK 13/15) uznał, iż takie różnicowanie obywateli nie znajduje oparcia w Konstytucji. Zdaniem Trybunału, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie można rozumieć w ten sposób, iż wystarczającą przesłanką zakwalifikowania gruntu podlegającego opodatkowaniu do kategorii gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną jego posiadaczem. W ocenie Trybunału, samo prowadzenie działalności gospodarczej przez posiadacza gruntu nie jest istotne dla opodatkowania gruntu wyższą stawką. Racją stosowania podwyższonej stawki jest bowiem potencjalna możliwość wykorzystania opodatkowanego gruntu na cele działalności gospodarczej. Całkowite pominięcie tego kryterium prowadziłoby do nieuzasadnionego różnicowania posiadaczy gruntów- przedsiębiorców względem tych, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej.

house-money-capitalism-fortune-12619

Trybunał Konstytucyjny argumentował, że wyżej opisana wykładnia przepisów narusza właściwą proporcję pomiędzy nałożonym w art. 84 Konstytucji obowiązkiem ponoszenia ciężarów publicznoprawnych, a gwarantowanym w art. 64 Konstytucji prawem własności. Nadto nie można pomijać, iż wyrażona w art. 32 Konstytucji zasada równości wobec prawa oznacza także konieczność równego nakładania obowiązków podatkowych.

Stanowisko Trybunału Konstytucyjnego na razie mogliśmy poznać jedynie z publicznie wygłoszonych ustnych motywów rozstrzygnięcia. Przyjdzie nam jednak jeszcze poczekać na pisemne uzasadnienie, które pozwoli w sposób szczegółowy określić zasady obciążania przedsiębiorców podatkiem od nieruchomości. Pytanie, czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego otworzy drogę do wznawiania postępowań podatkowych? Orzeczenie ma bowiem charakter interpretacyjny i bezpośrednio dotyczy sytuacji, gdy grunt jest we współposiadaniu przedsiębiorcy i osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej. Chętnym do batalii z organami podatkowymi przypominam, iż termin do wznowienia postępowania stosownie do art. 241 § 2 pkt 2) Ordynacji Podatkowej wynosi 1 miesiąc od dnia wejścia w życie orzeczenia tj. od dnia jego opublikowania w Dzienniku Ustaw, co oznacza, iż upływa 20 stycznia 2018 r.

Z orzeczeniem można zapoznać się tutaj.

Zaświadczenie o stanie podatkowym kontrahenta

podatki, przedsiębiorstwo

Jakiś czas temu pisaliśmy o rejestrze należności publicznoprawnych, który miał umożliwiać dostęp do stanu zaległości podatkowych kontrahentów. Wychodzi jednak na to, że ustawodawca nie zamierzał poprzestać na rejestrze i w grudniu ubiegłego roku postanowił wprowadzić dodatkowy instrument zapewniający lustrację podatkową kontrahentów. Rozwiązanie to ma stanowić zaświadczenie o stanie podatkowym kontrahenta.

Począwszy od 25 grudnia 2017 r. istnieje możliwość wystąpienia do organu podatkowego o wystawienie zaświadczenia dotyczącego podatnika prowadzącego działalność gospodarczą. Zaświadczenie o stanie podatkowym kontrahenta obejmować będzie informacje:

  1. niezłożeniu lub złożeniu przez podatnika deklaracji lub innego dokumentu, do których złożenia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych;
  2. nieujęciu lub ujęciu przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym dokumencie zdarzeń, do których ujęcia był obowiązany na podstawie przepisów ustaw podatkowych;
  3. zaleganiu lub niezaleganiu przez podatnika w podatkach wynikających z deklaracji lub innego dokumentu składanych na podstawie przepisów ustaw podatkowych.

O wystawienie tego typu zaświadczenia ubiegać może się kontrahent podatnika prowadzącego działalność gospodarczą. Niemniej jednak, Ordynacja Podatkowa (do której wprowadzono rzeczoną nowelizację) nie zawiera definicji kontrahenta. Z uzasadnienia projektu nowelizacji możemy jednak wyczytać, że autorzy noweli pod pojęciem kontrahenta rozumieją wszelkie podmioty, które są stroną transakcji finansowej mającej na celu wymianę towaru lub usługi z podmiotem lustrowanym. Wygląda więc na to, że prawo do pozyskiwania zaświadczenia posiadają osoby, które zawarły przynajmniej jedną transakcję, z podmiotem będącym obiektem zapytania. W związku z tym, uprawnienie do pozyskania informacji nie będzie przysługiwało potencjalnym kontrahentom. Otwarte pozostaje pytanie w jaki sposób organ podatkowy będzie weryfikował status „kontrahenta” i czy będzie żądał od wnioskodawcy dodatkowych wyjaśnień.

savings-2789112_1920

Celem projektu jest umożliwienie zweryfikowania kontrahentów pod kątem ich rzetelności podatkowej, co tym samym pozwoli na unikanie dokonywania transakcji z podmiotami o kwestionowanym stanie fiskalnym. Wydaje się wobec tego, że pozyskane zaświadczenie o stanie podatkowym kontrahenta, potwierdzające brak nieprawidłowości fiskalnych powinno stanowić dostateczny dowód dochowania należytej staranności istotnej dla zachowania prawa do odliczenia VAT. Pozostaje nam liczyć na to, że podobnie do sprawy podejdą organy skarbowe.

Nowelizacja nie przewiduje jednak odrębnego trybu, który umożliwiałby „lustrowanemu” przedsiębiorcy podważenie wydawanych przez organy skarbowe zaświadczeń. Jak wskazują autorzy projektu, w takim wypadku przedsiębiorcy pozostaje jedynie wystąpienie we własnym imieniu o wystawienie analogicznego zaświadczenia oraz ewentualne skarżenie (w drodze zażalenia) odmowy wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o żądanej treści.

Ulga na robotyzację

podatki

12 sierpnia 2017 r. wejdzie w życie tzw. ustawa o robotyzacji. Ustawa (w rzeczywistości będąca nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych-PIT oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych-CIT) ma na celu wprowadzenie motywatora podatkowego w postaci ulgi na robotyzację, która skłaniać będzie przedsiębiorców do unowocześniania swojego parku maszyn, a także inwestowania w robotykę.

Instrumentem polityki fiskalnej państwa, który ma realizować cel w postaci promowania inwestycji w robotyzację przedsiębiorstw, jest korzystny system amortyzacji i uwzględniania wpłat na nabycie maszyn i urządzeń w kosztach uzyskania przychodu.

Zgodnie z nowelizacją przedsiębiorca, dokonując wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego zaliczonego do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych, który zostanie dostarczony w kolejnych okresach sprawozdawczych, będzie mógł zaliczyć kwotę wpłaty do kosztów uzyskania przychodów do wartości 100.000,00 zł. Rozwiązanie to umożliwia korzystne podatkowo rozliczenie nakładów dokonywanych na poczet inwestycji, która zostanie wdrożona dopiero w kolejnych latach podatkowych. Nadto przedsiębiorca, który nabywa fabrycznie nowe maszyny, może dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego do kwoty 100.000,00 zł, przy czym limit ten jest wspólny zarówno dla odpisu, jak i dla wpłaty, o której pisałem wcześniej.

Zastosowanie ulgi na robotyzację jest możliwe tylko w odniesieniu do maszyn, których indywidualna wartość przekracza 10.000,00 zł lub ewentualnie do pary maszyn, która łącznie jest warta 10.000,00 zł przy wartości jednostkowej każdej maszyny z pary na poziomie co najmniej 3.500,00 zł.

pexels-photo-256297 
Z wysokości kwot objętych korzyścią podatkową wnosić można, że Ministerstwo Rozwoju kieruje nowe rozwiązania do mniejszych przedsiębiorców, przed którymi stoi decyzja o poniesieniu pierwszych nakładów modernizacyjnych. Pytanie, czy ulga na robotyzację stanowi lepszą alternatywę względem brania maszyn w leasing operacyjny zapewniający stosunkowo korzystną możliwość kształtowania opłaty wstępnej pod kątem jej uwzględniania w kosztach uzyskania przychodu? Czas pokaże, czy nowelizacja nie stanowi ukrytej zapowiedzi uderzenia w podatkowe zasady rozliczania leasingu. Niemniej chwilowo pozbywając się wrodzonej podejrzliwości wobec ustawodawcy, chyba możemy śmiało powiedzieć, że proponowany kierunek zmian stanowi sensowny system motywowania mniejszych przedsiębiorców do modernizowania swojego parku maszynowego.

Płaci Pan podatki? – Rejestr Należności Publicznoprawnych w kilku słowach

podatki

Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności należy do tzw. pakietu „100 zmian dla przedsiębiorców”. Tym razem ustawodawca zabrał się za ułatwianie życia wierzycielom. Czy skutecznie? Właściwie to się dopiero okaże… W pierwszej kolejności pod lupę weźmiemy Rejestr Należności Publicznoprawnych.

Potoczne nazywanie nowelizacji pakietem wierzycielskim nie jest przypadkowe, gdyż w praktyce zawiera ona zestaw (często niezwiązanych ze sobą) modyfikacji stanu prawnego, które mają usprawnić proces egzekwowania należności i weryfikacji płynności finansowej kontrahenta. Zmiany można najprościej podzielić na 5 grup (według kolejności ich występowania w nowelizacji):

  1. Zmiany zasad odpowiedzialności inwestora za należności podwykonawców w ramach procesu budowlanego.
  2. Zmiany w postępowaniach cywilnych.
  3. Wprowadzenie Rejestru Należności Publicznoprawnych.
  4. Zmiany w zasadach zawierania ugód przez podmioty finansów publicznych.
  5. Zmiany w funkcjonowaniu biur informacji gospodarczej.

W dzisiejszym wpisie chciałbym się zająć szczególnie interesującą instytucją Rejestru Należności Publicznoprawnych. Ów rejestr ma zostać uruchomiony z początkiem 2018 r., a zawiadywać nim będzie niedawno skonsolidowana Krajowa Administracja Skarbowa.

no-money-2070384_1280

W rejestrze ewidencjonowane mają być dane o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji, dla których wierzycielem jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. Do rejestru wprowadzane będą w szczególności dane dłużnika (imię, nazwisko, PESEL, NIP lub REGON – w przypadku osoby fizycznej, bądź nazwa oraz NIP lub REGON – w przypadku osoby prawnej), dane wierzyciela oraz wysokość należności wraz z odsetkami. Dane podlegają ujawnieniu dopiero, gdy łączna kwota należności przekroczy 5.000,00 zł. Przed ich wprowadzeniem do rejestru dłużnika należy zawiadomić o zagrożeniu ujawnieniem. Dłużnik zostanie wpisany do rejestru dopiero, jeżeli nie ureguluje swoich zobowiązań w ciągu 30 dni od otrzymania zawiadomienia. Dłużnik ma prawo też wnosić sprzeciw co do zawiadomienia, jak i co do samego wpisu do rejestru.

Dane w rejestrze z założenia mają być ogólnodostępne dla osób, które utworzą konto na stronie internetowej prowadzonej dla rejestru. Informacje będą także przekazywane podmiotom instytucjonalnym, tj. biurom informacji gospodarczej oraz organom publicznym. Niemniej dane dotyczące konsumentów oraz nierezydentów udostępniane będą podmiotom prywatnym jedynie na podstawie zgody udzielonej przez weryfikowaną osobę (ważność zgody wynosi 60 dni). Interesujący jest jednak fakt, że ustawa nie przewiduje żadnego systemu weryfikacji, czy zgoda została wyrażona. Odbywać się ona będzie jedynie na podstawie oświadczenia wyszukującego. Jedynym „straszakiem” dla potencjalnych wyłudzaczy informacji jest odpowiedzialność karna za złożenie nieprawdziwego oświadczenia o uzyskaniu zgody dłużnika (pod rygorem grzywny do 30.000,00 zł). Należy liczyć się również z tym, że dane wyszukującego będą dostępne w systemie rejestru, co ułatwi egzekwowanie takiej odpowiedzialności. Nadto dla zapewnienia transparentności ustawa umożliwia każdemu dłużnikowi dostęp do listy podmiotów, które wystąpiły o udostępnienie jego danych.

Wydaje się więc, że instytucja Rejestru Należności Publicznoprawnych może stać się dodatkowym „motywatorem” do regulowania takich należności, a także instrumentem umożliwiającym lepsze zweryfikowanie kontrahenta pod kątem jego wypłacalności.

Podatnicy osiągający dochody z działalności prowadzonej przez zagraniczne spółki kontrolowane pamiętajcie o złożeniu deklaracji PIT-CFC!

podatki

Jeśli osiągasz dochody z działalności prowadzonej przez zagraniczne spółki kontrolowane, zwróć uwagę na obowiązek złożenia do urzędu skarbowego odrębnego zeznania o wysokości takiego dochodu w terminie do końca września. (więcej…)

Kiedy spółka nie będzie musiała zapłacić podatku od czynności cywilnoprawnych?

podatki

Przekształcenie spółki z o.o. w komandytową na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych to temat, który już od dawna był przedmiotem analizy dokonywanej przez sądy. Niedawno pojawił się korzystny wyrok, na podstawie którego uznać należy, że przekształcenie spółki z o.o. w komandytową nie jest opodatkowane pcc. (więcej…)

Jednolity Plik Kontrolny – czy jest się czego obawiać?

podatki

Każdy przedsiębiorca już niebawem zmierzy się z  obowiązkiem przesyłania urzędowi skarbowemu szczegółowych danych dotyczących prowadzonej działalności. Nowy obowiązek wpłynie również na zwiększenie skuteczności wykrywania ewentualnych nieprawidłowości. Organy będą dysponowały danymi pozwalającymi na sprawne przeprowadzenie kontroli krzyżowych. (więcej…)

Kawa z ciastkiem, czyli posiłek dla pracownika

podatki

Przedsiębiorca prowadzi firmę w której zatrudnia kilkunastu pracowników. Dbając o swoich pracowników, kupuje kawę, herbatę, soki, wodę, które udostępniane są pracownikom do spożycia w miejscu pracy. Ponadto kilka razy w miesiącu w okresach skomplikowanych i czasochłonnych projektów ten sam przedsiębiorca dokonuje również zakupu posiłków na rzecz pracowników. Czy tak wskazane wydatki stanowić będą koszty uzyskania przychodów spółki? Co z podatkiem VAT? (więcej…)

1 2 3