Tag: WHT

  • Sięgaj gdzie wzrok KIS nie sięga. Zwolnienie partycypacyjne dywidend i odsetek.

    Niebawem upłynie termin na złożenie informacji, o której mowa w art. 26 ust. 3a ustawy o CIT. Informacje IFT-2R przesyłane są nierezydentom oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych, właściwych w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Termin przesłania rocznych informacji IFT-2R upływa z końcem trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym pobrany został podatek „u źródła”.

    WHT od dywidend i look-through approach

    Zagadnienie podatku u źródła (z ang. withholding tax, WHT) jest szerokie, a w tym artykule skupimy uwagę na WHT od dywidend i tzw. koncepcji look-through approach. Koncepcja ta nie została wprost wyrażona w przepisach polskich ustaw o podatkach dochodowych. Niemniej jej zastosowanie potwierdziło Ministerstwo Finansów w projekcie objaśnień z 19 czerwca 2019 r. do przepisów dotyczących zasad poboru podatku u źródła. Look-through approach zakłada m.in. badanie kwestii związanych z istnieniem pośredniego oraz bezpośredniego rzeczywistego odbiorcy, opierając się na założeniu, że o ile odbiorca płatności jest podmiotem zależnym wobec podmiotu z kraju trzeciego, o tyle jest prawdopodobne, że transfer płatności zostanie docelowo wykonany do tego ostatniego podmiotu.

    A sądy na to…

    Dotychczas wśród orzecznictwa i organów podatkowych dominował pogląd, zgodnie z którym możliwość stosowania zwolnienia partycypacyjnego, w szczególności w przypadku dywidendy, była zastrzeżona jedynie dla bezpośrednich udziałowców płatnika. Przełamaniem tej linii orzeczniczej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 września 2023 r. (sygn. III SA/Wa 1513/23 – wyrok nieprawomocny), w którym Sąd zważył, iż:

    „Skoro zatem art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. nie wymaga, aby to spółka, uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jako „rzeczywisty odbiorca” tej dywidendy„, posiadała bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej tym samym w przedstawionym stanie we wniosku o wydanie interpretacji, wbrew stanowisku DKIS, spełnione są wszystkie przesłanki określone w art. 22 ust. 4 pozwalające na zastosowanie zwolnienia dywidendowego.”

    Na poparcie swojego stanowiska WSA w Warszawie przywołał stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawione w wyroku z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt II FSK 1277/22):

    „Analiza treści art. 22 ust. 4-4d u.p.d.o.p. prowadzi do wniosku, że zwolnienie podatkowe ma miejsce, jeżeli spełnione zostaną łącznie wszystkie w nim wymienione przesłanki. Przepisy te nie zawierają warunku, aby odbiorca dywidendy był jej «rzeczywistym właścicielem». Wymagane jest jedynie, aby był co do zasady właścicielem udziałów (akcji) spółki zależnej. Jest to konsekwencja tego, że uprawnienie do otrzymania dywidendy zależy od posiadania własności udziałów. Zatem zasadne jest przyjęcie, że dla zwolnienia od opodatkowania wystarczające jest spełnienie warunków wymienionych w art. 22 ust. 4-6 u.p.d.o.p., bez konieczności spełnienia przesłanek wynikających z art. 28b ust. 4 pkt 5-6 u.p.d.o.p.”.

    Sąd odwołał się także do stanowiska wyrażonego w wyrokach: WSA w Łodzi z 4 października 2022 r. (sygn. akt I SA/Łd 505/22), NSA z 27 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II FSK 240/21), WSA we Wrocławiu z 11 marca 2020 r. (sygn. akt I SA/Wr 977/19) i przyjął je jako własne.

    Zwolnienie możliwe

    Podsumowując, zdaniem sądów w powyższych wyrokach koncepcja look-through approach pozwala na zastosowanie preferencyjnego opodatkowania, bądź zwolnienia z opodatkowania, w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest co prawda poprzez pośrednika – podmiot niebędący rzeczywistym beneficjentem, ale ów rzeczywisty beneficjent ma siedzibę na terytorium UE (EOG) i jest znany.

    Mając na uwadze przywołane orzecznictwo można wywnioskować, że rzeczywista alokacja dywidendy do podmiotu (I) niebędącego bezpośrednim udziałowcem, który jednocześnie ma (II) status rzeczywistego właściciela należności (i jednocześnie spełnia odpowiednio warunki m.in. minimalnego zaangażowania kapitałowego w stosunku do podmiotu pośredniczącego), nie uniemożliwia stosowania  preferencji w podatku u źródła, w zakresie zwolnienia partycypacyjnego z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać o tym, że podmiot pośredniczący musi spełniać pozostałe warunki wynikające ze zwolnienia partycypacyjnego w stosunku do podmiotu wypłacającego dywidendę.

    Pomimo płynących korzyści z prezentowanej linii orzeczniczej należy pamiętać, że wyrok WSA w Warszawie z 14 września 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 1513/23, jest nieprawomocny i oczekuje na rozstrzygnięcie przez NSA, a organy podatkowe zapewne nadal będą prezentować negatywną linię interpretacyjną dotyczącą możliwości stosowania zasady look-through approach, pomimo że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej czasem lubi zaskoczyć (por. interpretacja DKIS z 14 czerwca 2022 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.128.2022.2.AR).

    Autor: Marlena Rypel – konsultant podatkowy w SZiP TAX

  • Skomplikowany partner zagraniczny

    W dobie globalizacji i swobody przepływu kapitału nikogo już nie dziwi finansowe zaangażowanie cudzoziemców w polski biznes. Przynależność do wielkich grup kapitałowych, czy bezpośredni udział zagranicznych aniołów biznesu stały się widokiem zupełnie powszechnym. Udział osób spoza Polski może jednak czasem przysporzyć o ból głowy i generować nieoczekiwane koszty dodatkowe.

    Globalny miraż

    Globalizacja i swoboda przepływu kapitału mogą tworzyć złudne wrażenie, że wszędzie biznes wygląda jednakowo. Niestety często jest tak, że jeśli poskrobać po wierzchu, okazuje się, że pod spodem rzeczywistość jest o wiele bardziej złożona. Nie ulega wątpliwościom, iż otoczenie prawne, w którym funkcjonują spółki jest zróżnicowane geograficzne. Nakłada się tutaj szereg różnych zjawisk. Po pierwsze, oczywiste – same przepisy prawa są zróżnicowane. Po drugie, nieco mniej oczywiste, nawet przepisy zharmonizowane np. na poziomie Unii Europejskiej, mogą podlegać znaczącym różnicom w interpretacji w skali poszczególnych krajów.

    Do różnic legislacyjnych dochodzą jeszcze odmienności w podejściu aparatu państwowego do funkcjonowania biznesu. Nastawienie może się tutaj diametralnie różnić – począwszy od modelu partnerskiego, aż po system mocno kordonowy, o pruskim rodowodzie. Wszystko to wpływa nie tylko na sposób prowadzenia biznesu, ale również na przyzwyczajenia, które próbuje się, z różnym skutkiem, przeszczepić za granicę.

    Globalne marzenia – przyziemne podatki

    Ten nieco przydługawy wstęp miał na celu przybliżenie w sposób ogólny pewnego nastawienia, z jakim możemy się spotkać w sytuacji relacji partnerów zagranicznych do robienia biznesu w Polsce (i na odwrót). Na kilku przykładach, z obszaru spółkowo-podatkowego, pokażę dlaczego w gospodarczych stosunkach zagranicznych ważna jest szczególna uważność.

    W pierwszej kolejności warto pamiętać, że mechanizmy podatkowe, z których wywodzą się partnerzy biznesowi, mogą być ze sobą niekompatybilne. Dla przykładu, aktualne polskie regulacje podatkowe dotyczące spółki komandytowej zostały skonstruowane w taki sposób, aby komplementariusze nie ponosili ciężaru podwójnego opodatkowania. Mechanizm ten opiera się na możliwości odliczenia podatku CIT płaconego przez spółkę komandytową od podatku dochodowego, pobieranego przy wypłacie dywidendy. Niemniej jednak, przez to, że odliczenie występuje na poziomie wspólnika – jest ono uzależnione od reżimu podatkowego, któremu podlega wspólnik. Jeżeli tym reżimem nie są przepisy polskie – komplementariusze zagraniczni mogą potencjalnie podlegać większemu opodatkowaniu niż ich polscy odpowiednicy.

    Innym przykładem podatkowego zgrzytu w relacjach międzynarodowych jest instytucja podatku u źródła (withholding tax albo WHT). Przepisy wielu krajów przewidują pobieranie takiego podatku od różnych należności wypłacanych podmiotom zagranicznym. W Polsce podatek dotyczy np. odsetek, należności licencyjnych, usług doradczych, księgowych, prawnych czy reklamowych, a nawet za użytkowanie urządzenia przemysłowego. Podatek ten powinien być potrącony z należności zagranicznego kontrahenta i wpłacony do polskiego fiskusa. W efekcie jego zastosowania, partner zagraniczny powinien otrzymać mniejsze wynagrodzenie, niż się spodziewa. Przepisy oraz umowy międzynarodowe przewidują szereg mechanizmów mających zapobiega podwójnemu opodatkowaniu, niemniej ich użycie wymaga pewnego planowania i działania z rozmysłem. Nieprzemyślane działania mogą okazać się kosztowne finansowe lub relacyjnie.

    Na tych dwóch przykładach chciałbym podkreślić znaczenie przemyślanego budowania relacji międzynarodowych i partnerstwa globalnego. Tym niemniej, w nadchodzącym roku życzę wszystkim czytelnikom samych sukcesów w globalnym świecie i jak najbardziej przemyślanych decyzji biznesowych!