Tag: wynagrodzenie

  • Kiedy przelew na rachunek z białej listy?

    Kiedy przelew trzeba zrealizować na rachunek z białej listy? O wejściu w życie przepisów o białej liście podatników VAT pisaliśmy już tutaj . Z założenia obowiązek realizowania płatności na rachunek wpisany na białą listę podatników miał dotyczyć transakcji o wartości przekraczającej 15.000 zł. To jednak jak należy rozumieć pojedynczą transakcję wcale nie jest takie oczywiste.

    Ustawa Prawo Przedsiębiorców przewiduje, iż przelew na rachunek płatniczy jest konieczny przy dokonywaniu lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą, w przypadku gdy:

    • stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
    • jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

    Cały problem tkwi w tym, czym jest jednorazowa wartość transakcji? Pytanie to jest szczególnie zasadne w przypadku stałych umów współpracy, które generują płatności okresowe. Przykładowo, zgodnie z interpretacja indywidualną Dyrektora KIS z 7.07.2017 r. 0111-KDIB2-3.4010.13.2017.1.AZE „jeśli całkowita wartość transakcji nie wynika wprost z treści umowy, lecz zależy od czasu jej trwania (zarówno w wypadku zawartej umowy o współpracy, jak i w razie braku umowy na piśmie), to należy przyjąć, iż pojęcie jednorazowej wartości transakcji odnosi się do poszczególnych okresów rozliczeniowych, za które przysługuje wynagrodzenie, nie zaś wszystkich okresów łącznie”. Stanowisko to wskazywałoby na konieczność zbadania z osobna wartości każdej faktury wystawianej z umowy. Płatność przelewem byłaby obowiązkowa tylko wobec faktur powyżej 15.000 zł.

    black-steel-pet-cage-with-one-dollar-747113

    Nowsze stanowisko fiskusa jest jednak inne. Z objaśnień, które możemy przeczytać tutaj wynika, że kwalifikacja płatności zależy od okresu, na który umowa została zawarta, wysokości wynagrodzenia, okresu rozliczeniowego i okresu wypowiedzenia. W przypadku, gdy zawierając umowę, strony mogą określić jej wartość – mnożąc np. miesięczną kwotę do zapłaty przez liczbę miesięcy obowiązywania, suma płatności z całej umowy jest wartością transakcji. Taka sytuacja będzie miała często miejsce przy umowach na czas określony. Jeżeli zaś strona nie może z góry określić wartości transakcji, obowiązek stosowania przelewów wystąpi od momentu, kiedy suma płatności liczonych od początku obowiązywania umowy przekroczy limit ustawowy.

    Szczególnie „ciekawe” jest jednak stanowisko odnoszące się do umów na czas nieokreślony z ustalonym wynagrodzeniem okresowym. W tym wypadku objaśnienia wskazują na konieczność ustalenia tzw. sumy wynagrodzeń pewnych tj. minimalnego wynagrodzenia, które zostałoby zapłacone, gdyby natychmiast strony złożyły wypowiedzenie. W praktyce sprowadza się to do obliczenia sumy wynagrodzenia jaka byłaby zapłacona w okresie wypowiedzenia. Jeżeli ta suma przekroczy 15.000 zł, wówczas płatności przelewowe obowiązują już od samego początku, tj. od pierwszej płatności.

    Objaśnienia ministerialne podają wiele przykładów wskazując na sposób interpretowania przepisów nakładających obowiązek płatności przelewem. W praktyce, te same reguły tyczą się też konieczności płacenia na rachunek z białej listy podatników VAT. Oczywiście, wykładnia stosowana przez Ministerstwo nie jest wiążąca i w sporze z fiskusem sprawa może wyjść inaczej. Niemniej warto mieć świadomość tego, jaki pogląd organy podatkowe najpewniej będą stosować.

    Wydawałoby się, że kwestia obliczania limitu do stosowania białej listy podatników VAT jest prosta – wystarczy spojrzeć na kwotę na fakturze. Jak się jednak okazuje, nawet w takiej sprawie mogą istnieć rozbieżne interpretacje.

  • Nowe zasady przechowywania akt pracowniczych

    Większość spółek dla skutecznego prowadzenia działalności gospodarczej musi zatrudniać odpowiednią kadrę pracowniczą. Każdy dyrektor ds. personalnych zapewne zdaje sobie sprawę z tego, jak dużo obowiązków biurokratycznych nakłada na nas prawo w związku z zatrudnianiem pracowników. Podstawowym obowiązkiem w tym zakresie jest prowadzenie i przechowywanie akt pracowniczych. Nie każdy jednak wie, że od 1 stycznia 2019 r. zakres tychże obowiązków ulegnie złagodzeniu.

    Ustawa z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją ma z założenia służyć zmniejszeniu zakresu obowiązków jakie ciążą na pracodawcach. Podstawową zmianą jest aż pięciokrotne skrócenie okresu, w którym akta pracownicze należy przechowywać z obecnych 50 lat do lat 10, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł. Wedle znowelizowanych przepisów, pracodawca w świadectwie pracy poinformuje pracownika o okresie przechowywania dokumentacji pracowniczej i możliwości jej osobistego odbioru w ciągu roku od upływu tego okresu. W przypadku, gdyby pracownik nie odebrał wspomnianej dokumentacji w wyznaczonym czasie, pracodawca zniszczy dokumentację w sposób uniemożliwiający odtworzenie jej treści.

    Drugą istotną zmianą dotyczącą akt pracowniczych jest możliwość ich prowadzenia w formie elektronicznej. Sama zmiana postaci dokumentacji z papierowej na elektroniczną wymagać będzie zeskanowania całej dokumentacji papierowej i opatrzenia takiego dokumentu cyfrowego kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną pracodawcy lub kwalifikowanym podpisem elektronicznym upoważnionej przez pracodawcę osoby, potwierdzającym zgodność odwzorowania cyfrowego z dokumentem papierowym. Zmiana zaś w druga stronę polegać będzie na wydrukowaniu akt elektronicznych i opatrzeniu wydruków podpisem pracodawcy lub osoby upoważnionej, potwierdzającym zgodność wydruku z dokumentem elektronicznym. Szczegółowe warunki prowadzenia akt pracowniczych w formie elektronicznej zostaną wprowadzone na mocy odpowiedniego rozporządzenia, którego obecnie jeszcze nie znamy. Niemniej z obecnego brzmienia przepisów można odnieść wrażenie, że po zdigitalizowaniu akt papierowych, dodawanie kolejnych dokumentów wiązać się będzie każdorazowo ze sporządzaniem wersji pisemnej, która następnie będzie skanowana i opatrywana podpisem elektronicznym. Wydaje się, że takie rozwiązanie jest stosunkowo toporne i nie przystaje do idei nowelizacji. Być może rozporządzenie przedstawi sprawniejszy system prowadzenia akt elektronicznych.

    files-1614223_1920

    Istotną zmianą w zakresie obowiązków pracodawców jest poszerzenie obowiązków raportowych wobec ZUS. Nowelizacja przewiduje bowiem obowiązek przekazywania do organu rentowego w ramach imiennych raportów miesięcznych informacji niezbędnych do przyznania, ustalenia wysokości i wypłaty świadczeń z ubezpieczeń społecznych (rozszerzony formularz ZUS RCA). Celem udostępniania tych informacji ZUS’owi za okres przed wejściem w życie nowelizacji (tj. między 31 grudnia 1998 r. a 1 stycznia 2019 r.), pracodawcy będą przekazywali organowi rentowemu zbiorcze raporty informacyjne odnoszące się do pracowników i zleceniobiorców, których zatrudniali w tym okresie. Przekazanie raportów informacyjnych za wszystkich pracowników i zleceniobiorców zatrudnionych we wspomnianym okresie warunkuje możliwość skorzystania ze skróconego okresu przechowywania akt pracowniczych.

    Oprócz powyższych zmian, nowelizacja wprowadza także zasadę wypłacania wynagrodzenia pracownikom przelewem na rachunek bankowy. Wynagrodzenie płatne będzie gotówką tylko, jeżeli pracownik złoży w tej sprawie wniosek. Jest to właściwie odwrócenie obecnie obowiązującej zasady płatności gotówkowej, która w dobie XXI w. wydaje się być archaiczna.

    Nowelizacja wchodzi w życie zasadniczo z dniem 1 stycznia 2019 r.